Ik kan niet anders dan geloven dat ik van Phierra, na haar overlijden, tekens heb ontvangen. Ik deel hier mijn persoonlijk verhaal met jou.
De band die ik met Phierra heb ontwikkeld, is doorheen haar hele leven enorm gegroeid. Toen we te horen kregen op 30 december 2025 dat ze hoogstwaarschijnlijk maagkanker had, stortte de wereld van mijn partner en mezelf in. Ik had midden december de beslissing genomen om een nieuwe opleiding te volgen. Een mentorship van 1 jaar over energetische communicatie met je dier op zielsniveau. Het is iets waar ik totaal niets van ken of ervaring in heb en het leek me zo fijn om de diepe band met Phierra nog meer uit te diepen op een heel ander niveau. De volgende 3 weken na de diagnose waren heel intens. Veel verdriet en ongeloof dat ze er binnenkort misschien niet meer zou zijn, maar tegelijk ook zoveel dankbaarheid. Dankbaarheid voor alles wat ze me heeft geleerd in ons leven samen. Ik ben als mens enorm gegroeid en veranderd dankzij haar. Ik heb mijn eerste mentoringsmoment nog met Phierra op afstand kunnen doen waarbij ik een techniek kreeg hoe ik hartconnectie kon oefenen met haar. Blijkbaar deed ik dat al. Toen Phierra overleed op 22 januari 2026 voelde haar liefde, haar energie zo intens over mijn hele huid, over heel mijn lichaam. Zo’n 24u later ebde dit gevoel stilaan weg. Ik wilde dat niet. Ik wilde haar blijven voelen. Mijn mentor vertelde me dat haar ziel in rust was gegaan. De periode van haar ziekte, maar ook haar gegeneraliseerde knalangst was iets heftig in haar leven en hier moest haar ziel van kunnen uitrusten. Geen idee of het werkelijk zo is, maar ik kon niet anders dan geloven dat ik haar eerst zo hard heb gevoeld en dan plots niet meer.
Het eerste teken kwam op maandag ochtend 26 januari 2026. Sinds Phierra haar vertrek (overlijden), nam ik altijd haar halsband met onze liefdesboom mee in de slaapkamer. Onze liefdesboom is een boom bestaande uit allemaal rozenkwarts steentjes die de bladeren voorstellen. Deze zette we telkens boven op ons bed. Elke ochtend nam ik onze liefdesboom met haar halsband mee terug naar beneden. Die bewuste ochtend waren zowel mijn partner als ik nog aan het slapen tot we plots wakker schrokken. De liefdesboom en Phierra haar halsband viel tussen ons. Mijn partner zei meteen om te lachen “Phierra heeft ons goed liggen”. Ik zocht naar een logische verklaring hoe het kwam dat deze plots was gevallen. De vuilniswagen was 10 minuten voordien in onze straat gereden. Ik dacht misschien van de trilling van de vrachtwagen dat de boom met halsband daardoor zou gevallen zijn. Ik heb de boom met halsband opnieuw op ons bed gezet en begon met het bed te schudden om te kijken hoe snel het eraf zou vallen. Het viel niet of ik moest echt heel hard schudden met het bed. Het leek onmogelijk, maar de logica van de vuilniswagen was het meest logische. Ik liet het los en begon de dag.
De volgende ochtend kwam ik alleen beneden. Mijn partner was al naar zijn werk vertrokken. Ik stond voor onze pelletkachel te kijken hoe de rolluik omhoog ging. Plots zag ik iets veranderen in mijn ooghoek. Ik draaide me om en het licht brandde plots in de keuken. Ik stond verstelt want ik kan het licht niet aan hebben gedaan. Ik belde naar mijn partner of hij het licht op afstand had opgezet, maar het was negatief. Hij zei wel dat de dimmers die op de verlichting zitten soms uit zichzelf kunnen aan –of uitgaan. We hadden dat bij ons nog nooit meegemaakt. Ik zei “Het moet Phierra geweest zijn.” Ik kan je vertellen dat dit ook niet meer gebeurt is.
Diezelfde dag ging ik naar mijn therapeut en ik mocht voor het eerst ooit een kaartje trekken. Ik trok een kaartje waarop stond “Houd je bezig met hogere motieven”. Op de afbeelding stond een rivier getekend die 2 stukken land scheidde van elkaar. Er was ook persoon te zien op een brug over de rivier die deze 2 stukken land verbind met elkaar. Ik wist niet goed wat dit wou betekenen voor mij. Ik vertelde mijn therapeut over Phierra en mijn mentorship. Zij dacht te weten wat het zou betekenen. Het ene stuk land is de wereld hier op aarde, waar we in vol bewustzijn zijn. Het stuk land aan de overkant van de rivier is de wereld die niet tastbaar is en ongrijpbaar voor ons menselijk brein. De plek waar Phierra haar ziel is.
Ik vertelde mijn mentor over deze gebeurtenissen en ze vertelde me dat het zeer zeker tekens waren van Phierra. Het gaf mij zo’n speciaal gevoel. Ik heb nog nooit zoiets bijzonder meegemaakt. Ik probeerde voor elke gebeurtenis een logische verklaring te vinden die mijn menselijk brein zou begrijpen. Hoe logisch het ook klonk, hoe onwaarschijnlijk dat het tegelijk was.